در اين نسخه 25 غزل يافت شد كه در سه نسخهء قديمى و معتبر ( مج و فر و مه ) نبود . براى اينكه از غزلهايى كه به كمك اين نسخه احياء شده است نمونه‌اى بدست آيد مصراع اوّل چند غزل را در اينجا مىآوريم : چو بخنده لب گشايى دو جهان شكر بگيرد سر زلف دلستانم بشكن دريغم آيد ساقيا توبه شكستم جرعه‌اى مى ده بدستم اى در درون جانم و جان از تو بىخبر بار دگر شور آوريد اين پير دردآشام ما جانا حديث حسنت در داستان نگنجد 3 - نسخهء آقاى فروزانفر : نسخهء فر نسخه‌ييست بقطع 145 * 215 ميليمتر مشتمل بر 156 ورق 312 صفحه هر صفحه‌يى داراى 21 سطر و 462 غزل 5211 بيت و 21 قصيده « 1 » 865 بيت كه مجموعا بالغ بر شش هزار و هفتاد و شش بيت مىشود ، به خط نسخ تعليق مانند كتابت خفى با كاغذ بغدادى شكرى و جلد چرمى يك‌لايى . اين نسخه مورّخ نيست ولى به‌طورىكه خط و كاغذ نشان مىدهد ظاهرا در اوايل قرن هشتم كتابت شده است . كاتب آن دقيق و محتاط نبوده است و نسخه خالى از غلط نيست و خود كتاب نيز از آفت روزگار بىنصيب نمانده است . در اوراق آن سقط و افتادگى نسبة بسيار است و علاوه بر آن خطخوردگيها و تراشيدگى بعضى كلمات و اصلاحات ناروا در آن فراوان يافت مىشود ، مع‌هذا از

--> ( 1 ) - اين نسخه ترجيعات را ندارد